Δεν είναι λίγες οι φορές που η επιθυμία ενός ζευγαριού για τεκνοποίηση παραμένει ανεκπλήρωτη παρ’όλο που τα κλινικοεργαστηριακά ευρήματα είναι φυσιολογικά και δεν εντοπίζεται κάποιος συγκεκριμένος αιτιολογικός παράγοντας.

Σε άλλες πάλι περιπτώσεις προβλήματα όπως κύστεις ωοθηκών, ενδομητρίωση, ινομυώματα, κοιλιακές συμφύσεις, το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών, διαταραχές ανατομίας της κοιλότητας της μήτρας και προβλήματα που σχετίζονται με το ενδομήτριο αποτελούν σημαντικούς επιβαρυντικούς παράγοντες για τη γονιμότητα μιας γυναίκας.

Πολλά μάλιστα από τα παραπάνω προβλήματα παραμένουν αδιάγνωστα για μεγάλο χρονικό διάστημα δυσκολεύοντας το έργο ασθενών και ιατρών.

Στις μέρες μας με τη βοήθεια σύγχρονων ενδοσκοπικών μεθόδων μπορούμε να παρατηρήσουμε άμεσα όλα εκείνα τα όργανα και τις δομές που συμμετέχουν στην διαδικασία της γονιμοποίησης, να ελέγξουμε τη διαβατότητά τους, να εξετάσουμε τη σύστασή τους και ταυτόχρονα να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά και με εξαιρετική ακρίβεια προβλήματα που ενδεχομένως διαπιστωθούν.

Ταυτόχρονα η ατραυματική φύση των μεθόδων αυτών εξασφαλίζει την μικρότερη δυνατή επιβάρυνση της ασθενούς και των υγειών ιστών της.