Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, παρέχοντας αποτελεσματική διέξοδο σε ζευγάρια, τα οποία, λόγω προβλημάτων υπογονιμότητας, αδυνατούν να αποκτήσουν ένα παιδί.

Η μέθοδος βασίζεται στην αξιοποίηση των αποθεμάτων των ωοθηκών της γυναίκας σε ωάρια, με αποτέλεσμα να χάνει την αποτελεσματικότητά της στην περίπτωση εξάντλησης των αποθεμάτων αυτών.

Στις περιπτώσεις αυτές η εξωσωματική γονιμοποίηση με δανεικά ωάρια αποτελεί μία ρεαλιστική εναλλακτική επιλογή, με υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Κατά τη διαδικασία λαμβάνονται ωάρια από μία ανώνυμη δότρια. Αφού πραγματοποιηθεί η εργαστηριακή προετοιμασία και η γονιμοποίηση αυτών με σπέρμα του συντρόφου της λήπτριας ή ενός δότη, δημιουργούνται έμβρυα, τα οποία εγχύονται στη μήτρα της λήπτριας, με στόχο τη γονιμοποίηση.