Ακράτεια Ούρων: αιτίες, διάγνωση και αντιμετώπιση
Η ακράτεια ούρων είναι η ακούσια απώλεια ούρων και αποτελεί ένα συχνό πρόβλημα που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής της γυναίκας.
Μπορεί να εμφανίζεται με λίγες σταγόνες κατά τον βήχα, το γέλιο ή την άσκηση, με ξαφνική έντονη επιθυμία για ούρηση ή με συνδυασμό αυτών των μορφών.
Παρότι είναι συχνή, δεν πρέπει να θεωρείται φυσιολογική συνέπεια της ηλικίας ή του τοκετού. Με σωστή αξιολόγηση μπορεί να εντοπιστεί η αιτία και να επιλεγεί η κατάλληλη αντιμετώπιση.
Τι είναι η ακράτεια ούρων
Η ακράτεια ούρων μπορεί να αφορά μικρή απώλεια ούρων ή πιο έντονη δυσκολία ελέγχου της κύστης.
Δεν έχει πάντα την ίδια αιτία. Μπορεί να σχετίζεται με εξασθένηση του πυελικού εδάφους, εγκυμοσύνη, τοκετούς, εμμηνόπαυση, πρόπτωση, ουρολοιμώξεις ή άλλους παράγοντες.
Η σωστή διάκριση του τύπου ακράτειας είναι απαραίτητη, γιατί η θεραπεία διαφέρει ανάλογα με το αν πρόκειται για ακράτεια προσπάθειας, επιτακτική ακράτεια ή μικτή μορφή.
Ακράτεια προσπάθειας
Η ακράτεια προσπάθειας εμφανίζεται όταν υπάρχει απώλεια ούρων σε δραστηριότητες που αυξάνουν την πίεση στην κοιλιά, όπως ο βήχας, το φτέρνισμα, το γέλιο, το τρέξιμο ή η άρση βάρους.
Συχνά σχετίζεται με χαλάρωση των μυών και των ιστών που στηρίζουν την ουρήθρα και την κύστη, ιδιαίτερα μετά από εγκυμοσύνη, φυσιολογικό τοκετό ή με την πάροδο της ηλικίας.
Η αντιμετώπιση μπορεί να ξεκινήσει με ασκήσεις πυελικού εδάφους και αλλαγές στην καθημερινότητα, ενώ σε πιο έντονες περιπτώσεις μπορεί να συζητηθεί εξειδικευμένη θεραπεία.
Επιτακτική ακράτεια και συχνουρία
Η επιτακτική ακράτεια χαρακτηρίζεται από ξαφνική, έντονη ανάγκη για ούρηση, που μερικές φορές δεν επιτρέπει στη γυναίκα να προλάβει να φτάσει στην τουαλέτα.
Μπορεί να συνοδεύεται από συχνουρία, νυκτουρία ή αίσθημα ότι η κύστη “δεν κρατάει”. Σε ορισμένες περιπτώσεις σχετίζεται με υπερδραστήρια κύστη ή με ερεθισμό της ουροδόχου κύστης.
Η διάκριση από ουρολοίμωξη ή άλλες ουρολογικές καταστάσεις είναι σημαντική πριν επιλεγεί θεραπεία.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Η αξιολόγηση ξεκινά με αναλυτικό ιστορικό για το πότε εμφανίζεται η απώλεια ούρων, πόσο συχνά συμβαίνει και ποιοι παράγοντες την επιδεινώνουν.
Ακολουθεί γυναικολογική εξέταση για την εκτίμηση του πυελικού εδάφους, πιθανής πρόπτωσης, κυστεοκήλης ή άλλων ανατομικών αλλαγών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν εξετάσεις ούρων, ημερολόγιο ούρησης, υπερηχογραφικός έλεγχος ή πιο ειδικός ουροδυναμικός έλεγχος.
Συντηρητική αντιμετώπιση
Η αρχική αντιμετώπιση συχνά περιλαμβάνει ασκήσεις πυελικού εδάφους, εκπαίδευση της κύστης και αλλαγές στην καθημερινότητα.
Η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η μείωση καφεΐνης, η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και η σωστή λήψη υγρών μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά σε αρκετές γυναίκες.
Οι ασκήσεις πυελικού εδάφους χρειάζονται σωστή τεχνική και συνέπεια. Όταν γίνονται σωστά, μπορούν να μειώσουν τα επεισόδια απώλειας και να βελτιώσουν τον έλεγχο της κύστης.
Εξειδικευμένη θεραπεία
Όταν τα συμπτώματα επιμένουν ή είναι έντονα, η θεραπεία προσαρμόζεται στον τύπο της ακράτειας και στα ευρήματα της εξέτασης.
Σε επιτακτική ακράτεια μπορεί να συζητηθεί φαρμακευτική αγωγή ή άλλες θεραπείες που μειώνουν την υπερδραστηριότητα της κύστης.
Σε ακράτεια προσπάθειας που δεν βελτιώνεται με συντηρητικά μέτρα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση ή άλλη ουρογυναικολογική παρέμβαση, πάντα μετά από σωστή αξιολόγηση.
της Γερμανικής Εταιρείας Μαιευτικής και Γυναικολογίας
