Χαλάρωση Πυελικού Εδάφους: συμπτώματα, διάγνωση και αντιμετώπιση
Η χαλάρωση του πυελικού εδάφους εμφανίζεται όταν οι μύες, οι σύνδεσμοι και οι ιστοί που στηρίζουν τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη, τον κόλπο και το έντερο εξασθενούν.
Μπορεί να προκαλέσει αίσθημα βάρους χαμηλά στην πύελο, πρόπτωση, ακράτεια ούρων, δυσκολία στην ούρηση ή στην κένωση και ενόχληση στη σεξουαλική επαφή.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τον βαθμό της χαλάρωσης, τα συμπτώματα, την ηλικία, το ιστορικό τοκετών και τις ανάγκες της κάθε γυναίκας.
Τι είναι το πυελικό έδαφος
Το πυελικό έδαφος είναι ένα σύνολο μυών και υποστηρικτικών ιστών που συγκρατούν τα όργανα της πυέλου στη σωστή τους θέση.
Όταν οι ιστοί αυτοί χαλαρώσουν, τα όργανα μπορεί να κατέβουν χαμηλότερα από τη φυσιολογική τους θέση, προκαλώντας πρόπτωση μήτρας, κυστεοκήλη, ορθοκήλη ή γενικό αίσθημα πίεσης.
Η χαλάρωση μπορεί να είναι ήπια και σχεδόν ασυμπτωματική ή πιο προχωρημένη και να επηρεάζει την καθημερινότητα της γυναίκας.
Συμπτώματα χαλάρωσης πυελικού εδάφους
Τα συχνότερα συμπτώματα είναι αίσθημα βάρους ή πίεσης στον κόλπο, αίσθηση ότι «κάτι κατεβαίνει», πόνος χαμηλά στην πύελο ή ενόχληση μετά από ορθοστασία.
Μπορεί επίσης να υπάρχει ακράτεια ούρων, συχνουρία, δυσκολία πλήρους κένωσης της κύστης, δυσκοιλιότητα ή ανάγκη πίεσης για την κένωση.
Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, η πρόπτωση μπορεί να γίνεται εμφανής στην είσοδο του κόλπου και να προκαλεί ενόχληση στην κίνηση, στην άσκηση ή στη σεξουαλική επαφή.
Αίτια και παράγοντες κινδύνου
Η εγκυμοσύνη και ο φυσιολογικός τοκετός αποτελούν βασικούς παράγοντες που μπορούν να επιβαρύνουν το πυελικό έδαφος.
Η εμμηνόπαυση, η ηλικία, η χρόνια δυσκοιλιότητα, ο χρόνιος βήχας, η παχυσαρκία, η άρση βάρους και προηγούμενα χειρουργεία πυέλου μπορεί επίσης να συμβάλουν στη χαλάρωση.
Σε αρκετές γυναίκες, οι παράγοντες αυτοί συνδυάζονται και η χαλάρωση εξελίσσεται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση ξεκινά με αναλυτικό ιστορικό για τα συμπτώματα, την ακράτεια, τις κενώσεις, τους τοκετούς και την επίδραση στην καθημερινότητα.
Ακολουθεί γυναικολογική εξέταση, με την οποία εκτιμάται ο βαθμός χαλάρωσης, η πιθανή πρόπτωση μήτρας, κυστεοκήλη ή ορθοκήλη και η λειτουργία του πυελικού εδάφους.
Όταν υπάρχουν ουρολογικά συμπτώματα, μπορεί να χρειαστούν εξετάσεις ούρων, υπερηχογραφικός έλεγχος ή πιο ειδική ουρογυναικολογική αξιολόγηση.
Συντηρητική αντιμετώπιση
Σε ήπιες μορφές, η αντιμετώπιση μπορεί να ξεκινήσει με ασκήσεις πυελικού εδάφους, αλλαγές στην καθημερινότητα και αντιμετώπιση παραγόντων που επιβαρύνουν την πίεση στην πύελο.
Η σωστή τεχνική στις ασκήσεις είναι σημαντική. Δεν αρκεί απλώς η επανάληψη κινήσεων, αλλά χρειάζεται ενεργοποίηση των σωστών μυών και συστηματική εφαρμογή.
Η απώλεια βάρους όταν χρειάζεται, η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και η αποφυγή έντονης άρσης βάρους μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων.
Πότε χρειάζεται εξειδικευμένη θεραπεία
Όταν η χαλάρωση είναι πιο προχωρημένη ή τα συμπτώματα επηρεάζουν έντονα την καθημερινότητα, μπορεί να χρειαστεί πιο εξειδικευμένη αντιμετώπιση.
Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να συζητηθεί χρήση κολπικού πεσσού, ουρογυναικολογική αποκατάσταση ή χειρουργική θεραπεία πρόπτωσης.
Η επιλογή θεραπείας γίνεται εξατομικευμένα, με βάση τον βαθμό της πρόπτωσης, τα συμπτώματα, τη γενική υγεία, τη σεξουαλική δραστηριότητα και τις προτεραιότητες της γυναίκας.
της Γερμανικής Εταιρείας Μαιευτικής και Γυναικολογίας
