Φυσικός τοκετός
Ο τοκετός είναι μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στη ζωή μιας γυναίκας. Είναι η στιγμή που η εγκυμοσύνη ολοκληρώνεται, η γυναίκα γίνεται μητέρα και το μωρό ξεκινά την πρώτη του επαφή με τον κόσμο.
Η εμπειρία της γέννας, ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται ο τοκετός και το περιβάλλον μέσα στο οποίο βιώνεται αυτή η διαδικασία μπορούν να επηρεάσουν βαθιά τη μητέρα, το μωρό και το πρώτο τους δέσιμο.
Τι σημαίνει πραγματικά φυσιολογικός τοκετός;
Ο φυσιολογικός τοκετός δεν σημαίνει απλώς ότι αποφεύγεται η καισαρική τομή. Σε πολλές περιπτώσεις, ένας τοκετός μπορεί να χαρακτηριστεί φυσιολογικός, αλλά να συνοδεύεται από παρεμβάσεις που δεν είναι πάντα απαραίτητες.
Η χορήγηση φαρμάκων για την ενίσχυση των ωδίνων, η επισκληρίδιος αναισθησία ως πρακτική ρουτίνας, η καθήλωση της γυναίκας στο κρεβάτι, η χρήση σπασμολυτικών ή η επισιοτομή χωρίς σαφή ιατρική ένδειξη είναι πρακτικές που μπορεί να απομακρύνουν τη διαδικασία από τη φυσική της πορεία.
Για τον λόγο αυτό, όταν μιλάμε για φυσικό τοκετό, αναφερόμαστε σε έναν τοκετό που εξελίσσεται με σεβασμό στη φυσιολογία του σώματος, εφόσον φυσικά υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ασφάλειας για τη μητέρα και το μωρό.
Η φιλοσοφία του φυσικού τοκετού «σαν στο σπίτι»
Ο φυσικός τοκετός «σαν στο σπίτι» είναι μια διαφορετική προσέγγιση στη διαδικασία της γέννας. Απευθύνεται σε γυναίκες που επιθυμούν να βιώσουν τον τοκετό με πιο φυσικό τρόπο, χωρίς περιττές παρεμβάσεις, αλλά πάντα μέσα σε ασφαλές ιατρικό περιβάλλον.
Η βασική φιλοσοφία είναι η παρακολούθηση της φυσικής εξέλιξης του τοκετού, χωρίς φαρμακευτική παρέμβαση όταν δεν υπάρχει λόγος. Η ιατρική ομάδα βρίσκεται δίπλα στη γυναίκα, παρακολουθεί την πορεία της γέννας και παρεμβαίνει μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο.
Η διαδικασία πραγματοποιείται σε έναν ζεστό και φιλικό χώρο μέσα σε κλινική, ο οποίος θυμίζει περισσότερο οικείο περιβάλλον παρά κλασική νοσοκομειακή αίθουσα. Έτσι, η γυναίκα μπορεί να νιώσει μεγαλύτερη άνεση, ασφάλεια και ηρεμία.
Βασικά χαρακτηριστικά του φυσικού τοκετού
Ο φυσικός τοκετός προϋποθέτει συνήθως την αυτόματη έναρξη της διαδικασίας, είτε με την εμφάνιση ωδίνων είτε με τη ρήξη των υμένων, δηλαδή το σπάσιμο των νερών.
Όταν ο τοκετός εξελίσσεται ομαλά και δεν υπάρχει κίνδυνος για τη μητέρα ή το μωρό, αποφεύγεται η χορήγηση φαρμάκων και δίνεται χρόνος στο σώμα να ακολουθήσει τον φυσικό του ρυθμό. Η διαχείριση του πόνου γίνεται με συντηρητικές μεθόδους, με τη βοήθεια εξειδικευμένων μαιών, ειδικών ασκήσεων, αλλαγών στάσης και χρήσης του νερού για ανακούφιση. Εφόσον χρειαστεί, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ήπια παυσίπονα, χωρίς να αποτελεί απαραίτητη επιλογή η επισκληρίδιος αναισθησία.
Η επισκληρίδιος παραμένει διαθέσιμη, εάν η γυναίκα την επιλέξει ή εάν οι συνθήκες το απαιτήσουν. Με αυτόν τον τρόπο, ο τοκετός παραμένει φυσικός, αλλά χωρίς να χάνεται η δυνατότητα ιατρικής υποστήριξης. Η επίτοκος δεν περιορίζεται στο κρεβάτι. Μπορεί να κινείται στον χώρο, να αλλάζει στάσεις, να περπατά, να χρησιμοποιεί το μπάνιο, να ακούει μουσική ή να χαλαρώνει με τον τρόπο που τη βοηθά περισσότερο.
Κατά τη διάρκεια του τοκετού, η παρουσία αγαπημένων προσώπων μπορεί να προσφέρει σημαντική συναισθηματική υποστήριξη. Η οικειότητα, η ασφάλεια και η αίσθηση εμπιστοσύνης βοηθούν τη γυναίκα να βιώσει τη γέννα πιο ήρεμα και πιο ενεργά.
Τα οφέλη του φυσικού τοκετού
Όταν ο τοκετός ξεκινά αυτόματα, το ίδιο το σώμα καθορίζει το κατάλληλο χρονικό σημείο γέννησης του μωρού. Αυτό μπορεί να συμβάλει σε πιο ομαλή προσαρμογή του νεογνού μετά τη γέννηση και να μειώσει την ανάγκη για άσκοπες παρεμβάσεις.
Ο φυσικός τοκετός προσφέρει στη μητέρα τη δυνατότητα να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία και να βιώσει τη γέννα με μεγαλύτερη ελευθερία, ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Η ελεύθερη κίνηση της γυναίκας μπορεί να βοηθήσει την εξέλιξη του τοκετού. Το περπάτημα, η όρθια στάση, το γονάτισμα και οι διαφορετικές θέσεις σώματος αξιοποιούν τη βαρύτητα και διευκολύνουν την κάθοδο του μωρού..
Το περιβάλλον παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Ένας ζεστός χώρος, με ήπιο φωτισμό, μουσική και αίσθηση οικειότητας, μπορεί να μειώσει το άγχος και να βοηθήσει τη γυναίκα να συγκεντρωθεί καλύτερα στην αναπνοή, στις ωδίνες και στη συνεργασία με το σώμα της. Μετά τη γέννηση, η άμεση δερματική επαφή μητέρας και μωρού ενισχύει το πρώτο τους δέσιμο και δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις για την έναρξη του θηλασμού, εφόσον η μητέρα το επιθυμεί.
